Tags

, ,

dav

Colours/ Kolory, 2016

Czy jest cokolwiek, co mogę utracić?
Czy jest cokolwiek, co mogę uzyskać?
Czy jest cokolwiek, co oprze się upływowi czasu?
Czym jest ludzkie doświadczenie?
Wspomnienia – obrazy w umyśle.
Wyobrażenia o przyszłości – nigdy nie dają nawet odrobiny jej rzeczywistego smaku,
bo jej nie ma.
Cóż mogłabym zdobyć, czego nie utracę?
Nad czym mam płakać, gdy niczego nie mogę zatrzymać?
Dokąd miałabym się spieszyć?
O czym miałabym marzyć?
Od czego uciekać?
Nie istnieje nic, co pozostanie.
Nie ja otwieram bramę życia i nie ja ją zamykam.
Jestem przygodą.
Taką jak podmuch wiatru.
Jak zmarszczka na wodzie.
Jestem tajemnicą.
Nigdy „mnie” nie było.
Miłościwa fala oddechu niesie życie. Do ostatniej chwili „mnie”.
Czego miałabym żałować?
Za czym tęsknić?
Dokąd mnie zaniesiesz, Życie?
Niczego nie obiecujesz. Co miałobyś obiecać?
Pąki na drzewach, zapach igieł sosny. Chłód nocy,
bezruch lasu. Spokój ziemi cierpliwie niosącej wszystko, co chce się wydarzyć.
Spokój oddechu po cichu
przędzącego czas
bez historii,
bez oczekiwań,
bez wymagań,
bez opowieści,
bez narzekań,
bez żalu, że za mało.


Napisany w listopadzie 2012 roku.

Advertisements